About me
Julia Ciułek
Julia Ciułek (ur. 2000, Dąbrowa Górnicza) – artystka wizualna pracująca głównie ze szkłem. W 2023 roku obroniła z wyróżnieniem dyplom licencjacki na kierunku Sztuka i Wzornictwo Szkła na Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. W 2025 roku ukończyła studia magisterskie na tej samej uczelni. Jej dyplom został nominowany do Wystawy konkursowej „Sztuka przejścia ’25 – Najlepsze dyplomy ASP”, gdzie otrzymała Nagrodę ZPAP Wrocław.
Moje prace prezentowane były na licznych wystawach w Polsce i za granicą, m.in. w Czechach, Niemczech, Słowacji, Bułgarii, Włoszech oraz w Stanach Zjednoczonych. Zdobyła III miejsce na międzynarodowej wystawie EVOLUTION 2024 organizowanej przez Glass Art Society oraz II miejsce, Srebrną Paletę i wyróżnienie laureatów w konkursie Inspiracje 2024. Jest finalistką międzynarodowego konkursu Blue Sky Award 2025, MilanoVetro-35 oraz wielokrotną finalistką Stanislav Libenský Award.
Moja działalność artystyczna została doceniona m.in. stypendium Urban Glass w Nowym Jorku, stypendium artystycznym Prezydenta Wrocławia oraz wielokrotnym Stypendium Rektora ASP we Wrocławiu. Brała udział w około 40 wystawach, konkursach i międzynarodowych sympozjach poświęconych sztuce szkła.
Artist Statement
Moja twórczość wyrasta z codziennej obserwacji rzeczywistości, w której funkcjonuję. Jest odpowiedzią na doświadczenia moje oraz osób z mojego najbliższego otoczenia, na napięcia, nierówności i systemowe mechanizmy wpływające na jednostkowe życie, często pozostające niewidoczne lub znormalizowane. Interesuje mnie to, co dzieje się na styku prywatnego i wspólnego, moment, w którym indywidualne emocje splatają się z szerszym kontekstem społecznym.
W swoich realizacjach analizuję złożoność współczesnych doświadczeń, traktując sztukę jako przestrzeń refleksji, a nie jednoznacznego komentarza. Nie proponuję gotowych rozwiązań, lecz otwieram pole do zadawania pytań, inicjowania dialogu i budowania empatii. Szczególnie interesują mnie stany napięcia, przeciążenia i zawieszenia, doświadczenia jednocześnie osobiste i wspólne, jednostkowe, a zarazem systemowo uwarunkowane.
Pracuję głównie ze szkłem, które traktuję nie jako bierne medium, lecz jako autonomiczny byt. Wierzę, że szkło posiada własną logikę i rytm. Nie próbuję go ujarzmić ani całkowicie kontrolować, interesuje mnie współpraca, słuchanie materiału i reagowanie na jego dynamikę. W procesie szkło odpowiada, stawia opór i czasem przekształca pierwotne założenia. W pewnym momencie kontrola ustępuje miejsca zaufaniu i właśnie w tej przestrzeni pomiędzy planem a reakcją materiału rodzi się forma. Ta nieprzewidywalność nie jest dla mnie błędem, lecz formą dialogu.